Alberte Momán Noval

Archive for the ‘textos’ Category

A Catedral (Relato)

In textos,Uncategorized on Novembro 6, 2018 at 9:03 am

catedral-interior-big

 

A Catedral

Alberte Momán Noval

Dende o fondo do vaso a imaxe desfigurada da estancia. Desvío a mirada por un instante a dereita e a esquerda. Sobre un aparador, a televisión, sen volume, anuncia as novas pautadas do día anterior. A mañá é un local escuro e húmido. Un semisoto con cheiro a lixivia desprendido dun chan acabado de fregar. The Smiths solicitan unha oportunidade no reprodutor, «Good time for a change. See, the luck I’ve had can make a goodman turn bad. So please, please, please, let me, let me, let me, let me get what I want this time», ao tempo que o son da cisterna, ao lonxe, anuncia que os baños veñen de ser hixienizados. A camareira deposita sobre a barra unha porción de croissant que, en teoría, debería acompañar a consumición. Digo que non coa cabeza, mirando de non verter o contido do vaso polas comisuras. Ela non atende aos meus xestos. Vaise, introdúcese na cabina do pincha discos coa intención de cambiar de música. Deixo o vaso afastando o prato do croissant, reafirmándome na miña negativa. A cervexa hai tempo que perdeu forza. Percibo as xemas molladas polo efecto da condensación sobre o vaso e pásoas polo pantalón. Soa o teléfono. Apenas un par de raias de cobertura. A nova música que enche a estancia disuádeme de responder. «Hoy te odio, no es secreto, lo confieso. Si pudiera te pediría que devuelvas to’ los besos que te di». Absorto na letra da canción que retumba nas paredes, tardo en decatarme da mensaxe que entra no teléfono. Bebo un último grolo da cervexa quente antes de pousala definitivamente sobre a barra. «Onde estás?». Desconcertado pulso as teclas virtuais da pantalla do teléfono. «Na Catedral, como quedaramos. Levo xa un anaco agardando. Por certo, ti dirás o que queiras, pero xa non é o que era». A aplicación infórmame «Carmela is typing». «Pois eu levo polo menos dez minutos na porta». Escribo varias caras de sorpresa para proporcionar énfase á frase posterior. «Non tiña nin idea. Por que non entraches, agora está baleira». Unha cara de enfado. A aplicación mostra intermitente a frase «Carmela is typing». Certo de que está á procura das expresións máis ominosas que o seu vocabulario é capaz, aproxímome ás escaleiras por ver de identificala entre as persoas que camiñan polo exterior. «Pois estou mirando e non te vexo». Respondo antes de que ela remate de escribir. Un silencio. Carmela xa non escribe. Comezo a poñerme nervioso. Deposito unha moeda de dous euros sobre a barra e encamíñome cara a porta de saída. «Oe, isto non chega. Son dous vinte». Vólvome sorprendido, como se eu non fose o receptor certo daquela intervención. De maneira inocente, vólvome para revisar o local baleiro. A camareira dedícame unha ollada inquisitiva. «Hostia, como vos pasades, aínda tes os prezos da noite». Pescudo rapidamente nos petos do pantalón. Extraio unha moeda dun euro. Sinto vibrar o teléfono no peto traseiro e corro cara a barra para depositar a moeda xunto a outra. «Queda co cambio». Anuncio resignado. Subo ás carreiras. Detéñome no exterior mirando a un lado e a outro, desesperado, sen atopar a Carmela. Respondo á chamada. Sen deixar que fale ela primeiro, espeto con certo ton recriminatorio. «Mira Carmeliña, eu non sei onde estás, pero aquí non te vexo». Agardo. A súa voz ao lonxe indícame que fala con alguén que non son eu e que, moi probablemente, non escoitou a miña queixa. Súame a man sobre o teléfono. Achégoo máis á orella por medo a que esvare de entre os dedos. «Ramón, a miña nai xa hai un pouco que chegou. Estamos na porta e a misa vai empezar». Vólvome desconcertado para observar o nome do local. Nun cartel sobre a porta  descubro que A Catedral xa non é A Catedral, no seu lugar un nome deturpado de muller serve de indicativo ao establecemento.

Advertisements

Un fragmento de Alicia

In libros,textos,Uncategorized on Abril 27, 2018 at 3:50 pm

 

Bosquexos para unha distopía está composto de tres relatos. O último deles é Alicia, unha revisión da famosa Alicia de Carroll.

Aquí podedes acceder ás primeiras páxinas.

Primeiras paxinas Alicia – Bosquexos para unha distopia

IMG_20160321_105022_037

 

Comienza a leer Lapamán

In entrevista,libros,textos,Uncategorized on Abril 26, 2018 at 9:11 am

Lapamán

Ediciones Atlantis – 2018

Accesible el primer capítulo: Comienza a leer Lapaman

Conoce más sobre la obra leyendo la entrevista al autor.

Lapamán-Portada-pq

Lapamán es más que una playa del término municipal de Bueu (Pontevedra), es un antihéroe, un ser híbrido que, lejos de defender un paradigma de moral, aplicándola sin misericordia contra los antagonistas de la obra, está lleno de defectos, contradicciones e inseguridades que manifiesta de una forma natural, como cualquier persona real puede hacer a lo largo de su existencia. Al igual que Jacquemort, protagonista de la brillante novela de Boris Vian, Lapamán se presenta a la sociedad en edad avanzada, por lo que, en muchos aspectos, la inocencia lo acompaña en gran parte de sus actos, así como otros rasgos infantiles, que se van matizando a medida que los acontecimientos se suceden. Como con las novelas de Momán, acostumbra a suceder, resulta complejo catalogar sus textos en un único género. Hablamos, en este caso, de una novela negra que se acerca al mundo del cómic clásico por medio de su protagonista híbrido. Un texto inquietante y de lectura rápida que podría ser descrito como micronovela, término utilizado en múltiples ocasiones por su autor.

 

A baba, a incontinencia e o can de Paulov

In entrevista,libros,textos,Uncategorized on Xaneiro 29, 2014 at 12:37 pm

Carme Vidal recolle a través dunha entrevista a publicación, en formato ebook por Sermos Galiza, do libro de relatos A baba, a incontinencia e o can de Paulov. sermos galizaPreme na imaxe.

Un Portugal de seu na Revista Grial

In Artigos,textos,Uncategorized on Xaneiro 13, 2014 at 9:36 am

O número 200 da Revista Grial, recolle un artigo redactado por Verónica Martínez e por min mesmo, baixo o título Un Portugal de seu.

Un Portugal de seu

Achegas ao Xornal de Betanzos

In colaboracións,textos on Febreiro 22, 2012 at 12:14 pm

Dende hai algo máis dun mes, veño colaborando co Xornal de Betanzos. A miña participación vén por medio de relatos breves aos que podedes achegarvos dende aquí.

Levure Litteraire

In colaboracións,textos on Xuño 22, 2011 at 10:04 am

A revista internacional Levure Litteraire fai públicos un textos da miña Erótica en francés.

Erótica, que no seu día fora premio Francisco Añón de Poesía, fai unha selección de textos para publicalos, en francés, en Levure Litteraire.

Dar as grazas a Vlasta Kováčová-Momán pola tradución, a Rosa Enríquez polo convite e ao comité de redacción por considerarme para este novo número.

A Revista nº 30-Novas da Galiza

In colaboracións,textos on Marzo 19, 2011 at 9:05 pm

No número 30 do suplemento cultural A Revista, do xornal Novas Da Galiza, aparece esta Invernía, texto narrativo co que participo no apartado de creación.

Sipylus e a señora D´Eon

In textos on Agosto 15, 2010 at 1:56 pm

Relato publicado o día de hoxe no Xornal de Galicia. Salvando algunhas modificacións erradas, o texto responde ao orixinal. Trátase dun diálogo entre o Cabaleiro D’Eon e o porteiro dunha festa, fillo do poeta e médico italiano Girolamo Fracastoro, de nome Sipylus, termo relacionado etimoloxicamente coa enfermidade sífile.

Novas entregas

In colaboracións,libros,textos on Xuño 28, 2010 at 3:14 pm

Froito do afán combativo daquelas persoas que cren fondamente na defesa dos servizos públicos, así como dos espazos tamén públicos, xorde esta iniciativa, coa que gostosamente colaborei:

Trátase do libro: En defensa do Poleiro. A voz dos escritores galegos en Celanova (Toxosoutos. 2010)

Un proxecto persoal, adiado até o de agora, é este Por unha palabra tan só. Poema para @s máis nen@s, que acompañará de balde ao número de xullo do xornal A Peneira.

Así mesmo, a Revista Atenea xurdida co gallo do Día Das Letras Galegas, recolle un texto meu.