Alberte Momán Noval

Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Por unha palabra tan só. Poemas para @s máis nen@s

In libros,Uncategorized on Xullo 4, 2019 at 6:39 pm

No ano 2010 o xornal A Peneira distribuía de balde o pequeno libro de poemas Por unha palabra tan só.

Hoxe, recupero o texto en pdf do que daquela fora un pequeno caderno.

Por unha palabra tan só…

portada

Advertisements

Henrique Dacosta sobre 1[14]1

In Artigos,libros,recensións,Uncategorized on Maio 8, 2019 at 9:36 am

Henrique Dacosta establece unha relación entre Herejes de Padura e 1[14]1 de Alberte Momán no seu artigo, publicado no Suplemento Cultural Nordesía do día 5 de maio, titulado Cando Leonardo Padura dialoga con Alberte Momán.

Cando Leonardo- Henrique Dacosta- nordesia-05-05-2019

1[14]1 novo libro de poemas

In Uncategorized on Abril 3, 2019 at 3:28 pm

cartaz 1141

1[14]1
Belagua ediciones. Abril, 2019.
1 [14] 1 é un libro de poemas ficción que se aproximan ao concepto de exilio, entendido este dende unha perspectiva máis ampla do que a simple expatriación. Fálase de persoas exiliadas na súa propia terra, das apartadas, censuradas, descontextualizadas, discriminadas. 1 [14] 1 é tamén unha historia de amor que transcorre nun entorno hostil. Trátase dunha prosa poética que pretende dar un paso adiante para unificar os xéneros lírico e narrativo, como culminación dunha traxectoria na que o autor cultivou ambos xéneros limando as posibles diferenzas existentes. O presente volume convértese nunha crónica dun tempo sen pretendelo, aproximándose ás grandes distopías da ficción que, co paso dos anos, volvéronse sumamente reveladoras.

Cun prólogo de Henrique Dacosta que afonda na traxectoria poética do autor, convértese nun libro fundamental para achegarse ao mundo lírico de Alberte Momán Noval.

Alberte Momán Noval. Ferrol, 1976

Autor de poesía, narrativa para adultos e, en breve, será tamén autor édito de narrativa infantil. No eido da edición estreouse colaborando co colectivo A Porta Verdedo Sétimo Andar na coordinación dos Q de Vian Cadernos. Posteriormente crearía dous selos editoriais propios, O Figurante e Emerxente. Actualmente vese inmerso no desenvolvemento do selo M Editora.

No campo da narrativa, cunha grande compoñente de experimentación que comeza coa publicación de Vattene!, traballa sobre o concepto da micronovela, onde une xéneros como a fantasía e a ciencia ficción dende unha perspectiva que o achega ao surreal, rescatando, ao mesmo tempo, a esencia de formatos, hoxe case desaparecidos, como o pulp. Nesta liña encadraríase a Triloxía Vátenne! O legado extraterrestre (culminación daquela primeira micronovela), Bosquexospara unha distopía, Lapamán, Ocidente e Barata minha barata. Estas dúas últimas escritas en portugués padrón.

No que respecta á poesía, despois de anos desenvolvendo, como liña temática, unha retrospectiva profundamente autobiográfica, pretende romper con esa dináminca com 1 [14] 1, no que leva a ciencia ficción, ou poesía ficción como aparece no actual volume, ao eido da poesía, recollendo a bagaxe dos últimos anos de experiencia na narrativa para unificar xéneros, desenvolvendo unha historia de ficción que se integra no actual libro de poemas.

Lapamán (Editorial Atlantis. 2018)

In Uncategorized on Novembro 8, 2018 at 11:02 am

Lapamán-Portada-pq

Autor: Alberte Momán Noval

ISBN: 978-84-948456-1-1

Categoría: Novela fantástica

12,00€

Es posible acceder al primer capítulo de Lapamán.

Sinopsis

Lapamán es más que una playa del término municipal de Bueu (Pontevedra), es un antihéroe, un ser híbrido que, lejos de defender un paradigma de moral, aplicándola sin misericordia contra los antagonistas de la obra, está lleno de defectos, contradicciones e inseguridades que manifiesta de una forma natural, como cualquier persona real puede hacer a lo largo de su existencia. Al igual que Jacquemort, protagonista de la brillante novela de Boris Vian, Lapamán se presenta a la sociedad en edad avanzada, por lo que, en muchos aspectos, la inocencia lo acompaña en gran parte de sus actos, así como otros rasgos infantiles, que se van matizando a medida que los acontecimientos se suceden. Como con las novelas de Momán acostumbra a suceder, resulta complejo catalogar sus textos en un único género. Hablamos, en este caso, de una novela negra que se acerca al mundo del comic clásico por medio de su protagonista híbrido. Un texto inquietante y de lectura rápida que podría ser descrito como micronovela, término utilizado en múltiples ocasiones por su autor.

 

Alberte Momán Noval. Ferrol, 1976.

En el año 2015, la traducción al castellano de su primera novela de ciencia ficción, El legado extraterrestre. Unamicronovela phychobilly, permitió introducirse en el sistema literario español a este autor en lengua gallega. Anteriormente, el premio NarrativasQuentes 2003, dio a conocer al público gallego a este escritor que ya se venía haciendo un hueco en el campo de la poesía. Su anterior obra, en portugués, idioma al que fue adaptando su escrita, marca el rumbo de su narrativa hacia una suerte de mundo propio, casi surreal. Diferentes premios consolidaron en Galicia a esta figura que ahora amplía su horizonte con una nueva propuesta de ficción.

A Catedral (Relato)

In textos,Uncategorized on Novembro 6, 2018 at 9:03 am

catedral-interior-big

 

A Catedral

Alberte Momán Noval

Dende o fondo do vaso a imaxe desfigurada da estancia. Desvío a mirada por un instante a dereita e a esquerda. Sobre un aparador, a televisión, sen volume, anuncia as novas pautadas do día anterior. A mañá é un local escuro e húmido. Un semisoto con cheiro a lixivia desprendido dun chan acabado de fregar. The Smiths solicitan unha oportunidade no reprodutor, «Good time for a change. See, the luck I’ve had can make a goodman turn bad. So please, please, please, let me, let me, let me, let me get what I want this time», ao tempo que o son da cisterna, ao lonxe, anuncia que os baños veñen de ser hixienizados. A camareira deposita sobre a barra unha porción de croissant que, en teoría, debería acompañar a consumición. Digo que non coa cabeza, mirando de non verter o contido do vaso polas comisuras. Ela non atende aos meus xestos. Vaise, introdúcese na cabina do pincha discos coa intención de cambiar de música. Deixo o vaso afastando o prato do croissant, reafirmándome na miña negativa. A cervexa hai tempo que perdeu forza. Percibo as xemas molladas polo efecto da condensación sobre o vaso e pásoas polo pantalón. Soa o teléfono. Apenas un par de raias de cobertura. A nova música que enche a estancia disuádeme de responder. «Hoy te odio, no es secreto, lo confieso. Si pudiera te pediría que devuelvas to’ los besos que te di». Absorto na letra da canción que retumba nas paredes, tardo en decatarme da mensaxe que entra no teléfono. Bebo un último grolo da cervexa quente antes de pousala definitivamente sobre a barra. «Onde estás?». Desconcertado pulso as teclas virtuais da pantalla do teléfono. «Na Catedral, como quedaramos. Levo xa un anaco agardando. Por certo, ti dirás o que queiras, pero xa non é o que era». A aplicación infórmame «Carmela is typing». «Pois eu levo polo menos dez minutos na porta». Escribo varias caras de sorpresa para proporcionar énfase á frase posterior. «Non tiña nin idea. Por que non entraches, agora está baleira». Unha cara de enfado. A aplicación mostra intermitente a frase «Carmela is typing». Certo de que está á procura das expresións máis ominosas que o seu vocabulario é capaz, aproxímome ás escaleiras por ver de identificala entre as persoas que camiñan polo exterior. «Pois estou mirando e non te vexo». Respondo antes de que ela remate de escribir. Un silencio. Carmela xa non escribe. Comezo a poñerme nervioso. Deposito unha moeda de dous euros sobre a barra e encamíñome cara a porta de saída. «Oe, isto non chega. Son dous vinte». Vólvome sorprendido, como se eu non fose o receptor certo daquela intervención. De maneira inocente, vólvome para revisar o local baleiro. A camareira dedícame unha ollada inquisitiva. «Hostia, como vos pasades, aínda tes os prezos da noite». Pescudo rapidamente nos petos do pantalón. Extraio unha moeda dun euro. Sinto vibrar o teléfono no peto traseiro e corro cara a barra para depositar a moeda xunto a outra. «Queda co cambio». Anuncio resignado. Subo ás carreiras. Detéñome no exterior mirando a un lado e a outro, desesperado, sen atopar a Carmela. Respondo á chamada. Sen deixar que fale ela primeiro, espeto con certo ton recriminatorio. «Mira Carmeliña, eu non sei onde estás, pero aquí non te vexo». Agardo. A súa voz ao lonxe indícame que fala con alguén que non son eu e que, moi probablemente, non escoitou a miña queixa. Súame a man sobre o teléfono. Achégoo máis á orella por medo a que esvare de entre os dedos. «Ramón, a miña nai xa hai un pouco que chegou. Estamos na porta e a misa vai empezar». Vólvome desconcertado para observar o nome do local. Nun cartel sobre a porta  descubro que A Catedral xa non é A Catedral, no seu lugar un nome deturpado de muller serve de indicativo ao establecemento.

Henrique Dacosta sobe Tripas

In libros,recensións,Uncategorized on Agosto 1, 2018 at 10:47 am

Henrique Dacosta fala sobre Tripas (Belagua. 2017) no Suplemento Cultural Nordesía do 29 de xullo.

Henrique Dacosta- Tripas- Nordesia 29-07-2018

Un fragmento de Alicia

In libros,textos,Uncategorized on Abril 27, 2018 at 3:50 pm

 

Bosquexos para unha distopía está composto de tres relatos. O último deles é Alicia, unha revisión da famosa Alicia de Carroll.

Aquí podedes acceder ás primeiras páxinas.

Primeiras paxinas Alicia – Bosquexos para unha distopia

IMG_20160321_105022_037

 

Comienza a leer Lapamán

In entrevista,libros,textos,Uncategorized on Abril 26, 2018 at 9:11 am

Lapamán

Ediciones Atlantis – 2018

Accesible el primer capítulo: Comienza a leer Lapaman

Conoce más sobre la obra leyendo la entrevista al autor.

Lapamán-Portada-pq

Lapamán es más que una playa del término municipal de Bueu (Pontevedra), es un antihéroe, un ser híbrido que, lejos de defender un paradigma de moral, aplicándola sin misericordia contra los antagonistas de la obra, está lleno de defectos, contradicciones e inseguridades que manifiesta de una forma natural, como cualquier persona real puede hacer a lo largo de su existencia. Al igual que Jacquemort, protagonista de la brillante novela de Boris Vian, Lapamán se presenta a la sociedad en edad avanzada, por lo que, en muchos aspectos, la inocencia lo acompaña en gran parte de sus actos, así como otros rasgos infantiles, que se van matizando a medida que los acontecimientos se suceden. Como con las novelas de Momán, acostumbra a suceder, resulta complejo catalogar sus textos en un único género. Hablamos, en este caso, de una novela negra que se acerca al mundo del cómic clásico por medio de su protagonista híbrido. Un texto inquietante y de lectura rápida que podría ser descrito como micronovela, término utilizado en múltiples ocasiones por su autor.

 

Começa a ler Ocidente

In Uncategorized on Abril 11, 2018 at 11:13 am

Le as primeiras páginas de Ocidente.

Começa a ler Ocidente

cubierta ocidente capa

Primeiras páxinas

In Uncategorized on Abril 4, 2018 at 12:29 pm

WhatsApp Image 2017-10-31 at 17.13.03

Podedes acceder ás primeiras páxinas de Tripas.

Comeza-a-ler_tripas